Պատմություն արևի մասին

Կար — չկար մի արև կար: Նրա անունը Կրակուհի էր: Նրա տունը մեծ էր և երկնագույն : Նա երկար հագուստ էր հագել: Նրա մազերը ոսկեգույն էին:
Նա սիրում էր ներկերով խաղալ: Մի անգամ  նա  իր ընկեր ամպիկին կանչեց և իրենք միասին ծիածան դարձան:
Նարե Գրիգորյան

Կար-չկար մի արև կար։ Նա ապրում էր կախարդական աշխարհում։ Նա գեղեցիկ էր։ Նրա  մազերը ոսկէգույն էին։ Նրա հագուստը փայլուն էր։ Մի անգամ շատ ցուրտ էր, ծիտիկները մրսում էին, բայց հենց արևը տեսավ, որ ծիտիկները մրսում են, որոշեց իր շողերը գցի ծիտիկների վրա։ Ծիտիկները արևի  հետ ընկերացան և խաղեր խաղացին։

Նարէ Մանգասարյան

 

Կար — չկար մի արև կար: Նա ապրում էր դրսում: Նրա դուրսը շատ սիրուն էր: Արևը աղջիկ էր: Նրա հագուստը շատ սիրուն էր: Նա սիրում էր օգնել բոլորին: Մի անգամ ձմեռ եկավ, արևը տխրեց: Նա էլ չէր կարող շատ տաքացնել:

Էվա Եփրեմյան

Լինում է չի լինում մի արև է լինում: Մի անգամ արևը հիվանդանում է, որովհետև նա ծածկոց չուներ: Բարի ամպիկը ծածկում է նրան և նա նորից առողջանում է:

Վիլյամ Չիլիննգարյան

 

Կար-չկար  մի  արև  կար: Նա  ապրում  էր տիեզերքում: Նրա  տունը մեծ  էր: Արևի  տունը  ծիածանի գույներից էր:Նրա  հագուստը կարմիր էր: Նա սիրում  եր  տաքացնել: Մի անգամ  ամառ եկավ:Արևը  ուրախացավ,  որ  ամառ եկավ: Նա  շողաց  և  իր  շողերը տարածեց աշխարհի վրա:

Տիգրան Ղոչիկյան

Կար-չկար մի արև կար: Նա ապրում էր ամպիկի վրա: Նրա տունը փոքրիկ էր: Նա հագնում էր կարմիր զգեստ: Մի անգամ արևը ներքև նայեց և տեսավ, որ ծիտիկները մրսում են: Նա դուրս եկավ ամպիկի ետևից, որ նրանց տաքացնի: Ծիտիկները տաքացան, ուրախացան և թռան խաղալու:

Ալեքսանդր Մայիլյան

 

Կար — չկար մի արև կար: Նա ապրում  էր  ամպերի վրա: Նրա տունը  մեծ  էր  և   կապույտ:  Նա հագնում  էր  դեղին զգեստ:  Մի   անգամ երեխաները մրսում  էին: Արևը  որոշեց  տաքացնել  նրանց և  իր  շողերը  գցեց  երեխաների վրա: Երեխաները շատ ուրախացան  և  որոշեցին ծաղիկներ տնկել: Արևը սա տեսնելով  թաքնվեց ամպերի ետևում և խնդրեց, որ անձրև գա:

Նարեկ Հովհաննիսյան

Կար-չկար մի արև կար։ Նա ապրում էր կաթիլի մեջ։ Նրա տունը մեծ  էր  և  կախարդական:Նա խուճուճ  մազեր ուներ։ Նրա հագուստը վարդագույն էր։Նա  սիրում էր շողշողալ։Մի անգամ արևը տեսավ , որ ամառ էր և ուրախացավ , որովհետև նա շատ էր սիրում շողշողալ և նա սկսեց շողշողալ։

Անուշիկ Ենոքյան

Կար — չկար մի արև կար։Նա ապրում էր ամպերի վրա։ Նրա տունը գեղեցիկ էր ու գունավոր։ Արևը աղջիկ էր, նրա մազերը ոսրեգույն էին և ուղիղ։ Նրա շորիկի վրա գունավոր քարիկներ կային, մեջտեղում ՝ սրտիկ։ Նա բարի էր։Մի  անգամ գիշերը երեխաները մրսում  էին, արևը որոշեց դուրս գալ  գիշերը։Քնած երեխաները արթնացան, տաքացան և սկսեցին իրար հետ խաղալ։

 

Запись опубликована в рубрике Հորինում ենք. Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s